Aczle gelen Hak yakınlığı.

Ey Aziz,

 

Darda kalmak, biraz sıkışmak şart... Darda kalmayan canü gönülden yalvaramaz; çıkış kapısı aramaz... İşte bu gerekçe iledir ki, sana deriz:

 

Istırar alnını, aciz ve zillet toprağına değdirmedikten sonra ve göz bulutlarından, hasret ve nedamet yağmuru yağdırmadığın müddet, özlediğin manevî hayatın hoş nebatı bitmez...

 

Daha başka neler olmaz; bir bir aşağıda anlatacağız...

 

Reca bahçelerin, murad ve arzularına aşı vermez... Dolayısı ile feyzeyab olamazsın...

 

Sabır dallarında rıza yaprakları bulamazsın... Ve üns reyhanlarını koklaman kabil olmaz... Bu böyle olunca, Hak yakınlığı meyvalarını toplayamazsın... Çünkü meyva vermezler... Ki, o yakınlık şu Âyet-i Kerimenin özlü mânâsında saklıdır:

 

“Muhakkak, onun katımızda mutlak bir yakınlığı ve dönüp gelince elde edeceği bir güzelliği de vardır...”(Sâd Sûresi, 38/40)

 

Kalb bülbülleri, şevk nağmeleri ile ötmez...

 

Kalbin kumruları:

 

“Ben Rabbıma yolcuyum, bana hidayet edecek...”(Sâffât Sûresi, 37/99)

 

Âyetindeki, mânâ kanatlarını açıp uçamaz... Ve:

 

“İnsanın her arzuladığı olur mu?”(Necm Sûresi, 53/24)

 

Meâlini taşıyan ilâhî cümle kafesinden kurtulamaz...

 

“Onların bir kısmına, fitneye tabi kılmak için verdiğimiz, dünya hayatına ait süslere sakın göz atma...”(Tâhâ Sûresi, 20/131)

 

Meâline gelen Âyet-i Kerimedeki uçsuz bucaksız mânâ fezasını uçup geçemez...

 

“Muktedir Melikin katındaki sadakat makamı...”(Kamer Sûresi, 54/55)

 

Âyet-i Kerimesi ile tarif edilen makam ağacına erişip konamaz...

 

“Onlar için, Rabları katında arzuladıkları şeyler vardır...”(Şûrâ Sûresi, 42/22)

 

Cümle-i celilesi ile anlatılan meyveleri toplayamazsın...

 

“Allah... Bütün güzellikle dolu gidilecek yer, O'nun katındandır...”(Âl-i İmrân Sûresi, 3/14)

 

Meâlini taşıyan ilâhî cümlenin nesimi, koku alan kalb duygusuna ulaşamaz...

 

Zikredeceğimiz iki Âyet-i Kerimenin mânâ gülü kokusunu, öz varlığın duyamaz...

 

“Onların mükâfatı Rablarının katındadır...”(Bakara Sûresi, 2/262)

 

“Yaptıkları işlerde, O onların yanındadır...”(En‘âm Sûresi, 6/127)

 

Allah bizi aczini idrâk eden kullardan eylesin.

 

Kaynak: Mektubât-ı Geylâni, Abdulkâdir Geylâni (k.s) (Çevirmen: Abdulkâdir Akçicek)