Ey ârif, insanların senden yüz çevirmeleri ve seni zemmetmeleri eğer seni üzüyorsa, Allah’ın (c.c) senin hakkındaki ilmine bak. Allah (c.c) seni sevdi ise halkın sana ezâ etmesi bir kıymet ifade etmez. Yeter ki Mevlâ (c.c) senden razı olsun. Mahzûn olma, üzülme. Allah’ın (c.c) seni sevmesi ve kendi yolunda kullanması işe yarar.
Halkın sana hürmet etmesinden hoşlanmandan Allah (c.c) hoşlanmaz. Halkın hoşlanmasından sakın. Halkın seni methetmesine sevinme, zem etmesine üzülme. Ancak Allah’tan (c.c) hoşlanmalısın. Evlâdın, malın ve her şeyin senin için fitnedir. Ancak Allah’ı (c.c) seveceksin.
Bir hadis-i şeriflerinde Efendimiz (s.a.s) şöyle buyuruyor:
"Bir suya attığın vakit, su nasıl açılırsa Allah’ın nuru bir mü’minin kalbine indiği vakit, onun kalbi de öyle açılır, genişler. Hoş ve lâtif bir sahra olur."
Bunun üzerine Ashâb (r.a. ecmain):
"Ey Allah’ın elçisi, eğer tabiatın ve şehvetin uğursuzluğu ile o mü’min de kalbin açıklığını görecek olan göz, perdeli veya tozlu olursa; o mü’min, kalbinde bir genişlik ve açıklık peyda olduğunu nasıl bilir?"
Peygamber (s.a.s) Efendimiz:
"İmân edenin kalbi bütün dünya ehli, dünya malı, mülkü ve lezzetinden soğur. Bunlardan hiçbir zevk almaz. Dünya dostlarından ve kendi ahbaplarından yabancılık duymaya başlar. O iman eden, bu nûrun indiğini işte bunlarla bilir." buyurdu.
Allah (c.c), mahlûkları ile sana ezâ ettiriyor. Bunu onlardan yüz çevirmen için yapıyor. Böyle yapınca, sen onlardan soğuyorsun. Allah, kendine döndürmek, seni her şeyden koparmak için böyle yapıyor.
Alıntı: el-Hikemü’l Atâiye Şerhi
