Abdullah b. Mes’ud; Peygamberimizin (a.s) Dâru’l-Erkam’a girip halkı İslâmiyete gizlice davete başlamasından önce, Saîd b. Zeyd ve zevcesi Fâtıma Hatunun Müslüman oldukları sırada Müslüman olmuştur.
Abdullah b. Mes’ud der ki:
“Ben, Ukbe b. Ebi Muayt’ın davarlarını güden bir gençtim.
Bir gün, Hz. Peygamber (a.s) ile Ebû Bekir, bana uğradılar:
‘Ey delikanlı! Yanında, bize içireceğin süt var mı?’ diye sordular.
‘Evet, var! Fakat ben emanetçiyim! Size süt içirmeye mezun değilim’ dedim.
Peygamber (a.s):
‘Üzerine koç çekilmemiş bir davar var mı yanında?’ diye sordu.
‘Evet, var’ dedim ve onu yanlarına götürdüm.
Peygamber (a.s) onun bacaklarını ayırdı. Memelerini eliyle sıvazlayıp dua edince, memeleri sütle doldu.
Ebû Bekir ona içi çukur sıcak bir taş (kap) getirdi.
Peygamber (a.s) sütü onun içine sağıp içti. Ebu Bekir de içti. Ben de içtim.
Peygamber (a.s) sütlü memelere:
‘Derlenip toplan!’ buyurunca, memeler eski sütsüz haline döndü!
Hemen, Müslüman oldum.
Bundan sonra, Peygamber’e (a.s) gidip:
‘Yâ Rasûlallah! Şu güzel, tatlı Kelamdan, şu Kur’ân’dan bana da öğretsen a!’ dedim.
Peygamber (a.s) başımı okşadı ve:
‘Allah, sana rahmetini ihsan etsin Allah, öğrenmek istediğin şeyi sana mübarek kılsın!Hiç şüphesiz, sen, öğretilmiş,çok bilgili bir genç olacaksın’ buyurdu.
Bizzat Rasûlullah’ın ağzından yetmiş sûre ahz ve hıfz ettim ki, bu hususta hiç kimse benimle çekişemez!
Kur’ân Kerîm’in kalanını da, Rasûlullah’ın ashabından ahz ve hıfz etmişimdir.”
M. Âsım Köksal, İslam Tarihi, Mekke Dönemi
